Keuzes... Keuzes? Keuzes!

Het is zover: we krijgen een nieuwe, aan alle eisen van de moderne tijd aangepaste woning. Eindelijk, maar toch nog. De bouw is begonnen. Maar nu barst een waar vragenvuur over de afwerking los: welke kleur steen willen we en moeten die stenen met de voorkant of de achterkant in het zicht? Ik wist niet dat bakstenen twee verschillende kanten hebben en heb dus géén idee. Ik moet het eerst even zien. De aannemer biedt aan om alvast een stukje muur te laten metselen waarin het verschil duidelijk wordt. (Dit stukje muur is later niet meer zichtbaar.) Zo gezegd, zo gedaan. Het muurtje is af en toch slaat de twijfel nog toe; ik vind kiezen nu eenmaal niet makkelijk. Na enig beraad ontstaat het idee om voor- en achterkant van de stenen dan maar af te wisselen, dat geeft een mooi dynamisch beeld. Ik heb dit als argeloze aspirant-bewoner nooit van tevoren bedacht. Gelukkig leidde deze keuze niet tot vertraging, maar daarmee was de kous niet af; er volgden nog veel keuzemomenten. 

Door Josie Borger

 Eerder al hadden we vastgesteld dat er een nieuwe keuken moest komen. De oude viel bijna uit elkaar van ellende: de deurtjes bladderden, de helft van de kookpitten werkten niet meer of niet goed. Niet meer te redden. Afijn, wij togen naar een keukenzaak ergens in de provincie, waar we goed geholpen werden. Alleen: hoeveel kastjes moesten er komen en in welke opstelling? In welke kleur? Welke handgrepen wilden we? Wilden we überhaupt wel handgrepen, greeploos kon immers tegenwoordig ook? Wel of geen plinten? Welke apparaten van welk merk? Welk soort afzuiging moest er komen? Dit laatste was heel eenvoudig: afzuiging naar onderen was de enige mogelijkheid. Hier viel niets te kiezen. 

 Er moest nieuw sanitair komen, met bijbehorende wand- en vloertegels. We besloten om het nieuwe huis zoveel mogelijk op het oude te laten lijken, dat was vertrouwd. Probleem daarbij is dat alles wat je pakweg 20 jaar geleden hebt uitgekozen volledig achterhaald is geraakt, niet meer in de mode, niet meer leverbaar. Dus toch weer kiezen. 

 Ondertussen vordert de bouw gestaag. Aan de buitenkant lijkt het huis al bijna compleet. Van binnen moet er nog veel gebeuren. Zowel voor de boven- als de benedenverdieping krijgen nieuwe vloerbedekking. Wat mij nog steeds erg spijt, is dat niet alles mogelijk is door de vloerverwarming. In het oude huis lag een fraaie eikenhouten vloer die elk jaar — in mijn ogen – mooier, doorleefder werd. Vloerverwarming onder hout is geen goed idee, aldus de deskundigen. Jammer, maar helaas. Voor de bovenverdieping, waar radiatoren komen, gold dat dan weer niet. En dus hadden we te maken met twee keuzemogelijkheden. En nu ik erbij stilsta: ik vond de keukenvloer met schaakbordmotief tegels ook wel mooi. Ook dat verandert nu. Uiteindelijk zijn we natuurlijk overal wel uitgekomen, maar hoe alle keuzes precies uit gaan pakken, daarvan heb ik nog geen echt beeld. 

 De binnenkant vordert nu ook. Binnenkort moeten de muren, deuren en kozijnen geschilderd worden. Wat willen we: alle kamers hetzelfde of elke kamer zijn eigen kleurenschema? De kozijnen en de deuren in dezelfde of in contrasterende kleuren? En welke kleuren? Het lijkt me weer het makkelijkst om maar van dezelfde kleuren uit te gaan als in het oude huis. Daaraan zijn we gewend en het helpt misschien om ons sneller thuis te voelen. Maar ja, het is toch wel een heel ander huis. Uiteindelijk hebben we besloten dat we zoveel mogelijk oude Groninger kleuren gaan gebruiken, dat beperkt de keuzemogelijkheden enigszins. 

 Al bij het ontwerp van het huis in 2019 werd duidelijk dat er een eenvoudige gevelsteen moest komen, met jaartal. Gebruikelijk is om het jaartal te nemen waarop de eerste steen is gelegd. Dat moment is aantal keren uitgesteld, waardoor we toch weer aan het twijfelen sloegen. Moest het nou 2018, het jaar van het sloopbesluit worden? Of misschien 2019, 2020, 2021, 2022, 2023 of toch maar 2024? Uiteindelijk werd pas begonnen met de bouw in 2024 en is het jaartal uiteindelijk ook dat geworden. Eenmaal aangekomen bij de steenhouwer kregen we alsnog een vraag voorgelegd: welk lettertype uit de 6 beschikbare (of waren het er nou 8?), moest het worden? Weer een keuzemogelijkheid die ik niet had voorzien.  

Echt ingewikkeld wordt het als je nog geen voorkeur hebt. De mogelijkheden zijn overweldigend: oneindige kleuren verf, modellen tegels, lampen, handgrepen voor je keukenkastjes, deurkrukken, vensterbanken, … Om gek van te worden! 

Sommige dingen liggen ook al van tevoren vast, dan valt er niets te kiezen en dat is bijna een opluchting.  Zo wordt de woning helemaal gasvrij en supergeïsoleerd. Dat betekent koken op inductie en verstandig ventileren. We zullen er ongetwijfeld snel aan wennen en worden vast nog heel tevreden over ons nieuwe onderkomen. Een heel nieuw huis, dat is immers lang niet voor elke gedupeerde weggelegd en soms voel ik me bijna schuldig. Ondertussen hoop ik wel dat we geen keuzespijt krijgen, want we moeten er nog jarenlang tegenaan kijken. 

Dit artikel is verschenen in de 27ste editie van de GBB-krant!